Crkva Svetog Minasa

Overview

Era: 
пост-византијског
Type: 
Цркве
Culture: 
Кристијан споменик
Century: 
9th century
Latitude: 
40.636159
Longitude: 
22.939859

Crkva Svetog Minasa se nalazi u jugozapadnom delu centra Soluna, blizu obale i luke, na raskrsnici ulica Ionos Dragumi i Vasileos Irakliu. Najstarija pisana svedočanstva o ovom hramu nalazimo u žitijama Svetog Grigorija (prva polovina IXv.), međutim postoje dokazi da je osnivanje crkve započeto još u starohrišćanskoj epohi (kraj V i početak VIv.). Povremena svedočanstva o hramu nalaze se i u pisanim dokumentima iz XI, XII, XIV i XV veka, a koja potiču iz manastira Svete Gore. Ova crkva je jedna od retkih koja, posle zauzimanja Soluna od strane Turaka, nije pretvorena u džamiju; ostala je u posedu hrišćana i nastavila normalno da funkcioniše, zadržavši svoje ime. Međutim, u vreme vladavine Turaka, crkva je pretrpela nekoliko uzastopnih oštećenja i katastrofa od strane više vladara, kao i popravke i rekonstrukcije: 1569. sultan Selim II naredio je rušenje šest stubova, 1687. gađana je topovima prilikom napada venecijanskog bojnog broda, u XVIII veku skoro u potpunosti je izgorela, a 1806. na inicijativu velikog trgovca tog vremena, Ioanisa Kantacoglosa, obnovljena je, ali ubrzo nakon toga je stradala u velikom požaru 1839.
Današnji izgled crkve Svetog Minasa rezultat je temeljne rekonstrukcije i rizične obnove koju je država preuzela na sebe sredinom XIX veka, pod nadzorm arhitekte Ralia Pliufu. Hram je obnovljen u stilu trobrodne postvizantijske bazilike, dok je unutrašnja dekoracija bila dosta bogatija sa vidljivim uticajem kako neoklasicizma,tako i baroka i rokokoa iz Centralne i Zapadne Evrope. Ova crkva se razlikovala u mnogome od ostalih postvizantijskih spomenika grada, zahvaljujući svojim prvobitnim i originalnim karakteristikama, a kasnije je postala i prototip za crkve koje su građene, ne samo u Solunu već i u široj oblasti Makedonije. Između 1890. i 1912. bila je Solunska Mitropolija gde je obavljena prva svečana doksologija (blagodarenje) posle osobođenja grada 26. oktobra 1912.